Ash: Askeladden-platformer voor de Amiga A500 onthuld
Ash is een nieuwe platformer die ontwikkelaar Thomas Mayer Foss maakt voor de Commodore Amiga, en de held komt rechtstreeks uit de Noorse folklore. De eerste beelden zien er geweldig uit, en de technische doelen erachter zijn minstens zo interessant als het sprookjesachtige uitgangspunt.
Het project werd opgemerkt door Indie Retro News, dat het oppikte via de AMIGA 4EVER-community en Walter Mamo. Het is nog volop in ontwikkeling, maar er valt nu al genoeg over te vertellen.
Een volksheld krijgt zijn kans
Askeladden is een vast personage uit traditionele Noorse volksverhalen, meestal de jongste van drie broers. Niemand verwacht veel van hem, en toch lukt het hem meestal. In het Engels wordt hij vaak "the Ash Lad" genoemd, wat de korte titel van de game verklaart.
Ash houdt zich nauw aan dat recept. Je speelt de over het hoofd geziene jongste broer, die erop uittrekt om een prinses en het halve koninkrijk te winnen. Een klassieker sprookjesdoel bestaat er nauwelijks, en het past prima bij een zijwaarts scrollende platformer.
Askeladden reist niet alleen. Onderweg ontmoet hij drie metgezellen, en tijdens het spelen kun je tussen hen wisselen:
- De Steeneter
- De Lichtvoetige
- Degene van dertien winters en zeven zomers
Ieder van hen heeft eigen vaardigheden, en je hebt ze allemaal nodig om de obstakels in de game te overwinnen. Foss heeft nog niet precies uitgelegd wat elke metgezel doet. De namen alleen al doen denken aan kracht, behendigheid en eeuwenoude wijsheid, maar dat is gissen van mijn kant totdat de devlogs meer duidelijkheid geven.
Vijf werelden, één trol
De reis voert door vijf werelden. Het begint in dichte bossen, klimt door ruig berglandschap en gaat daarna de wolken in. De finale speelt zich af aan het hof van de koning en in het hol van een bergtrol.
Dat laatste voelt helemaal goed. Een Noors volksverhaal zonder trol ergens aan het eind kan eigenlijk niet.
Het bos is tot nu toe de enige wereld die in gameplay is getoond. Het is fel en kleurrijk, zit boordevol details en beweegt met echte parallax-scrolling. Als je bent opgegroeid met Amiga-platformers, raakt dat gelaagde achtergrondeffect je waarschijnlijk recht in je nostalgie.
Op de moeilijke manier gebouwd
Hier wordt Ash pas echt indrukwekkend. Foss richt de game volledig op originele hardware, en dan ook niet op een opgevoerde machine. Het doel is een standaard Amiga 500 met de originele OCS-chipset, 512 KB chip-RAM en 512 KB slow-RAM.
Voor lezers die niet met deze machines zijn opgegroeid: OCS staat voor Original Chip Set, de grafische en geluidshardware in de vroegste Amiga's. Het is de meest beperkte van alle Amiga-chipsets. Veel moderne homebrewprojecten leunen op latere AGA-machines of extra geheugen om meer uit het systeem te halen. Ash niet.
De engine is zelfgebouwd en volledig in Assembler geschreven. Dat is de low-level route, traag en priegelig om mee te werken, maar zo pers je elke laatste cyclus uit oude hardware. Volgens Foss draaien de beelden op een soepele 50 frames per seconde op een echte machine, niet op een emulator.
Foss zegt ook dat er geen door AI gegenereerde graphics worden gebruikt. Alles wat je ziet is met de hand gemaakt.
Hij noemt Ash een hobbyproject, maar wel een dat hij vastbesloten is af te maken. Dat is geruststellend om te horen, want genoeg ambitieuze retroprojecten vallen stil na een mooie teaser.
Wat er nog ontbreekt
De soundtrack is nog niet af, dus de muziek blijft voorlopig een open vraag. Ook is er nog geen releasedatum en is niet bekend hoe de game verspreid gaat worden.
Wie het in de gaten wil houden, kan terecht op de officiële projectpagina met de naam "Ash - a game for Amiga". Foss plaatst daar regelmatig devlogs, samen met conceptart en volledige previews van elke wereld zodra die vorm krijgt.
De reacties zijn tot nu toe hartelijk. Een reageerder op Indie Retro News somde op wat hij goed vond: geen AI, geen kant-en-klare engine, geen fast-RAM nodig, pure Assembly-code en ondersteuning voor OCS. Hij noemde het de originele Amiga-geest, en daar valt weinig tegen in te brengen.
Onze mening
Ash past in een druk jaar voor Amiga-homebrew. We schreven onlangs nog over Castlevania AGA dat versie 1.0 bereikte en de Defender-port van Acidbottle die de vroege alfafase is ingegaan. Veel van die activiteit draait om het naar de machine halen van arcadeklassiekers. Ash valt op omdat het een originele game is met een eigen setting, geworteld in een cultuur die in platformers zelden in de schijnwerpers staat.
De keuze voor een kale A500 doet er ook toe. Het suggereert dat Foss een zo breed mogelijk publiek wil bereiken onder mensen die nog echte hardware bezitten, in plaats van alleen bezitters van uitgebreide of latere modellen. Het maakt de parallax-beelden op 50 fps ook nog opmerkelijker.
De grote vragen zijn hoe het wisselen tussen metgezellen in de praktijk aanvoelt, en of de latere werelden net zo goed overeind blijven als het bos. De soundtrack wordt een volgende test. Een hobbyproject met zoveel ambitie kan lang duren, dus geduld is misschien nodig. Op basis van wat er tot nu toe is getoond, lijkt Ash in elk geval een game om te volgen.
