Double Dragons: beat 'em up met alternatieve historie op pc

Weinig arcadegames uit de jaren tachtig hebben nog zo veel bravoure als Double Dragon. De gebroeders Lee, de straatbendes en de elleboogstoten waarmee je hele kamers leegveegde, horen bij de geschiedenis van het beat 'em up-genre. Nu is er een nieuwe pc-release met de naam Double Dragons, en dat is geen gewone remake. In plaats daarvan stelt de game een gedurfde "wat als"-vraag over de reeks.

Het project presenteert zich als een vervolg in een alternatieve geschiedenis op de eerste twee hoofdgames van Double Dragon. Het wordt ook openlijk omschreven als een liefdesbrief aan Yoshihisa Kishimoto, de oorspronkelijke bedenker van de reeks. Dat is een flinke dosis nostalgie om waar te maken.

Een tijdlijn die nooit heeft bestaan

Het uitgangspunt is het interessantste deel. Double Dragons verbeeldt een versie van de geschiedenis waarin Technosoft, de Japanse studio, de ring in stapte om Capcoms Final Fight uit te dagen voor de beat 'em up-kroon. Final Fight was destijds de grote naam in het genre, dus dit is een leuk gegeven voor iedereen die zich die arcaderivaliteit nog herinnert.

De game wordt aangeprezen als een brawler in "championship-edition". Binnen de eigen fictie worden de gebeurtenissen uit de originele games behandeld als volksverhalen uit een postapocalyptisch New York. Dat idee vind ik geweldig. Het maakt van de oude arcadeverhalen legendes die mensen in deze wereld aan elkaar doorvertellen, in plaats van gewoon achtergrondinformatie.

De nieuwe game belooft een definitief verhaal dat nog nooit eerder is verteld. Het krijgt een echt slot en een scherpe twist aan het einde. Voor een reeks waarin het plot vaak neerkwam op "red het meisje, sla iedereen in elkaar", is een echt einde een welkome belofte.

Grotere straten, meer blauwe plekken

De campagne bestaat uit zes grote missies, verdeeld over 14 verschillende levels. Volgens de aankondiging zijn er meer wapens, meer bazen en meer vijandvarianten dan de reeks ooit eerder heeft gehad.

De pixelart is opgewaardeerd en de game voegt verbeteringen toe die het spelen prettiger maken. De aankondiging gaat niet in detail in op wat die aanpassingen precies zijn. Toch weet iedereen die ooit heeft geworsteld met de stroeve besturing van oudere brawlers waarom dat ertoe doet.

Twintig vechters en een hoop eindes

Bij de selectie aan personages pakt Double Dragons echt groot uit. Er zijn 20 speelbare vechters. Daaronder zit Jeff, de rivaal met andere kleurtjes waar fans keer op keer om hebben gevraagd. Elk personage krijgt een eigen, unieke eindscène, dus er is een reden om de campagne meer dan eens te doorlopen.

Er is ook een optionele "Blood Mode". Zet je die aan, dan krijgt elke vechter eigen fatality-afmakers. Het is een schakelaar, dus spelers die hun straatgevechten liever wat minder bloederig hebben, kunnen hem gewoon uit laten.

Drie minigames als toegift

Het pakket bevat ook drie retro-geïnspireerde minigames, en elk daarvan knipoogt naar een ander hoekje van de jaren tachtig:

• WWF King of the Ring - een vechtpartij in worstelstijl.
• Player Vs Player + - een vechtgame voor drie spelers die veel inspiratie haalt uit de klassieker International Karate +.
• A Fistful of Yen - een vechtsporttrip down memory lane die een eerbetoon is aan Bruce Lee, de Commodore 64-klassieker.

Dat is een ongebruikelijke mix voor een beat 'em up. Het voelt minder als één game en meer als een bundel herinneringen uit de tijd van homecomputers en speelhallen, allemaal aan elkaar geregen onder één titel.

Onze kijk

Double Dragons past in een patroon dat we hier bij Relaxed Gamers steeds weer zien. Oude favorieten uit de arcade- en homecomputerwereld worden opgepakt, omgebouwd en nieuw leven ingeblazen, soms op vintage hardware en soms op moderne pc's. Aan de hardwarekant schreven we onlangs over de P.O.W.-port voor de Amiga 1200, weer een arcadebrawler die een nieuw thuis vindt. Aan de pc-kant laat de fanremaster van Midwinter zien hoe een klassieker opnieuw kan worden opgebouwd voor moderne spelers.

Wat Double Dragons onderscheidt, is de invalshoek van de alternatieve geschiedenis. De game poetst de oude games niet alleen op. Hij bouwt er een fictieve rivaliteit in de industrie omheen en verweeft de originele verhalen met zijn eigen wereld. Dat wijst op een project van mensen die net zo veel geven om de geschiedenis van het genre als om de gameplay.

Het is de moeite waard om te zien hoe de selectie van 20 vechters in de praktijk standhoudt, want een grote cast is lastig in balans te brengen. Ook de verbeteringen aan de speelbaarheid verdienen aandacht, want die bepalen of dit modern aanvoelt of alleen maar nostalgisch. Als de twist aan het einde goed uitpakt, kan Double Dragons een mooi voorbeeld worden van hoe je een klassieker eert zonder hem simpelweg te kopiëren.