Enshrouded 1.0 is uit: een survivalgame voor twee

Enshrouded heeft versie 1.0 bereikt, en minstens een speler van het eerste uur is nog lang niet van plan te stoppen. Jill Grodt van The Indie Informer heeft er inmiddels bijna 200 uur in zitten. Haar verhaal over die uren zegt veel over waarom deze survival-actiegame bij zoveel verschillende soorten spelers lijkt aan te slaan.

Opvallend is dat ze het grootste deel van die tijd niet met vechten of bouwen bezig was. Ze stond vooral te koken.

Een chef in de Shroud

Grodt en haar partner houden allebei van games, maar ze zoeken meestal heel andere hoeken van de hobby op. Enshrouded is een van de zeldzame games waarin ze allebei vinden wat ze zoeken.

Haar eigen speelsessies draaien om het opsporen van zeldzame ingredienten om haar receptenlijst uit te breiden. Ze verkent te voet, dicht bij de grond, en houdt alles in de gaten wat ze nog niet eerder heeft verzameld. Ze noemt de ervaring vreemd genoeg rustgevend. De dag-en-nachtcyclus speelt daarin een grote rol. 's Ochtends stroomt het zonlicht over de dalen, en 's nachts brengt de duisternis gloeiende planten tevoorschijn. Gebieden rond haar thuisbasis worden langzaam vertrouwd, terwijl de verre landen nog steeds nieuw aanvoelen.

En dan is er nog de keukenuitrusting. Ovens, kookstations, karnmolens... als ze ook maar het kleinste vermoeden heeft dat er ergens een nieuwe upgrade te vinden is, gaat ze erachteraan, hoe ver weg die ook is.

Samen sta je sterker bij het buit verzamelen

Hier komt haar partner in beeld. Grodt benadrukt dat Enshrouded in de eerste plaats een multiplayergame is, en dat missies veel soepeler verlopen met minstens een ander persoon erbij.

De twee hebben een vaste aanpak. Ze verkennen elke locatie rustig en schatten in hoe groot die is en hoe goed hij bewaakt wordt. Grodt speelt een sluipender personage, dus zij kiest de daken. Haar zwaar gepantserde partner stormt over het hoofdpad om de aandacht van de vijanden te trekken. Zodra de vijandige NPC's zijn uitgeschakeld, glipt zij door de gebouwen op zoek naar buit, met kookgerei als de echte hoofdprijs.

Terug op de basis ontgrendelt elk nieuw stuk uitrusting nieuwe recepten en verwerkingsmogelijkheden. Soms ontbreekt er nog maar een ingredient aan een gerecht, en dan trekt ze er opnieuw op uit, naar tropisch regenwoud, zonovergoten woestijn of dicht bos, op zoek naar een onbekend kruid. Klinkt samen grondstoffen verzamelen op een vijandige wereld als iets voor jou, houd dan ook de komende Craterlands-beta in de gaten.

Grodt geeft toe dat haar aanpak een beetje ongebruikelijk is. Toch vindt ze dat het laat zien hoe vrij de game is. Bouwers kunnen eindeloos tijd steken in uitgebreide constructies. Liefhebbers van gevechten kunnen de strijd aangaan met de Shroud en de wezens die erdoor zijn misvormd. Inrichters kunnen het land afstruinen op zoek naar mooie meubels en materialen. En wie gewoon van een groot avontuur houdt, heeft een flinke wereld om te verkennen.

De kleine verandering die het meest uitmaakt

Grodt speelde Enshrouded al ruim voor versie 1.0. Haar favoriete verandering in de volledige release is een bescheiden: notities zijn nu ingesproken.

Notities zijn de belangrijkste manier waarop de game zijn verhaal vertelt. Vroeger betekende lezen dat ze in stilte stil moest blijven staan, terwijl haar partner wachtte en de actie vlakbij gewoon doorging. Nu speelt de tekst op de achtergrond af terwijl ze verder trekt, en ze zegt dat ze eindelijk een vollediger beeld heeft van wat de verwoesting om haar heen heeft veroorzaakt. Ze wijst er ook op hoe ongewoon het is dat een survival-actiegame zoveel verhaal heeft.

Ondanks haar speeltijd van drie cijfers zegt ze nog lang niet klaar te zijn. Een deel van de aantrekkingskracht is dat ze het avontuur deelt met iemand die dicht bij haar staat.

Onze mening

Het verhaal van Grodt doet vermoeden dat de echte kracht van Enshrouded in de flexibiliteit zit. Een speler die vooral wil koken en een vechter in de frontlinie kunnen een savebestand delen en allebei het gevoel hebben dat de game voor hen is gemaakt. Voor relaxte gamers is dat belangrijk. Survivalgames hoeven niet altijd om eindeloos grinden in gevechten te draaien, een trend die we ook zagen in Honeycomb: The World Beyond.

De ingesproken notities zijn een mooi voorbeeld van de verfijning die een lange aanloop naar de release kan opleveren. Het wordt interessant om te zien of versie 1.0 solospelers net zo lang weet vast te houden als co-op-duo's, en of meer survivalgames hun verhaal op deze manier gaan vertellen.