Honeycomb: The World Beyond review: gezellige alien-survival

Survivalgames gooien je graag in het diepe. Je stort neer, je verhongert, iets met te veel tanden zit je achterna over een veld. Honeycomb: The World Beyond, van ontwikkelaar Frozen Way, mikt op iets zachters.

Het is een survivalavontuur op een buitenaardse planeet genaamd Sota7. Afgaande op een recente review op Indie Game Reviewer ruilt het een flink deel van de stress van het genre in voor een zachter, gastvrijer soort avontuur. Toch blijft er genoeg over van het bouwen en verzamelen dat fans verwachten.

Een wetenschapper ver van huis

Je speelt als Hennessy, een sympathieke wetenschapper in dienst van EON Corp. Haar taak is Sota7 in kaart te brengen en gegevens te verzamelen die de mensheid kunnen helpen haar toekomst weer op te bouwen, want het uitgangspunt van de game is dat de aarde hersteld moet worden.

De opzet zal bekend aanvoelen. Hennessy begint alleen, met een kleine overlevingscapsule als enige veilige plek. Helemaal alleen is ze echter niet. Een AI-assistent houdt haar gezelschap, en de rest is een weids, open landschap dat erop wacht om verkend te worden.

Wat het anders maakt, is de sfeer. De recensent, Kit, omschrijft Honeycomb als een mix van survivaluitdagingen en een warme, gezellige sfeer. De planeet zit vol schattige buitenaardse wezens en grote, mooie vergezichten.

De kneepjes van het vak

De eerste quests fungeren als een lange tutorial. Ze leren je hoe je je verplaatst, grondstoffen verzamelt en uiteindelijk dingen bouwt. Die rustige start lijkt in het voordeel van de game te werken.

Onderweg zijn er ook kleine verrassingen. Kit kwam een vreemd wezen tegen dat eruitzag als een kruising tussen een wezel en een alpaca, en dat zijn bewegingen graag nadeed. Nadat hij er een paar lekkernijen voor had gekookt, werden de twee vrienden. Dat zegt veel over de toon van de game.

Het bouwen zal iedereen bekend voorkomen die een moderne survivalgame heeft gespeeld. Kit moest denken aan No Man's Sky toen hij zijn eerste grote centrale gebouw neerzette. Inclusief het bekende gepriegel om te voorkomen dat het half in de grond verdwijnt.

Je basis heeft energie nodig om de verschillende bouwwerken draaiende te houden, en een waterbron in de buurt om in je overlevingsbehoeften te voorzien. De tutorial legt beide uit, net als waar je de materialen kunt vinden. Een kaart helpt je de spullen op te sporen die je zoekt, en een uitgebreide database geeft achtergrondinformatie over de planten en dieren van Sota7.

Een rustiger soort survival

Het verkennen wordt omschreven als vriendelijk, met een geleidelijke moeilijkheidscurve. De voortgang is bovendien lineairder dan bij veel genregenoten, en het verhaal krijgt meer aandacht.

Dat betekent niet dat er weinig te doen is. Je basis kan uitgroeien tot een indrukwekkend formaat. Planten kun je oogsten en thuis kweken. Dieren kun je fokken en zelfs kruisen om nuttige resultaten te krijgen.

Visueel scoort de game hoog. Sota7 wordt beschreven als prachtig, en de dieren variëren van schattig tot een vreemde mix van lief en een tikje dreigend.

Foutloos is het niet. Je kunt de dieren aaien, wat een leuk detail is. Maar de animaties kunnen haperen, waarbij Hennessy's handen soms dwars door het gezicht van een wezen gaan. Het zijn kleine minpunten, en Kit was nog steeds lovend over de combinatie van graphics en art design.

Het oordeel

Kit noemt Honeycomb een goed gemaakt survivalavontuur dat sterker op het "avontuur" leunt dan de meeste concurrenten. Het hartverwarmende ontwerp en de rustige introductie geven het een luchtig gevoel. Ook blijven de overweldigende informatiestortvloeden uit waar sommige survivalgames om bekendstaan.

Het advies is simpel. Hou je van survivalgames maar wil je iets lichters en relaxters, dan zou deze uitnodigend moeten aanvoelen.

Honeycomb: The World Beyond is verkrijgbaar op Steam, in de PlayStation Store en op Xbox.

Onze kijk

Voor een blog met de naam Relaxed Gamers klinkt Honeycomb als een logische match. Survivalgames zijn al lang een moeilijke verkoop voor spelers die niet zitten te wachten op hongermeters en constant gevaar. Deze review suggereert dat er in het genre ruimte is voor een rustigere aanpak, zonder de kern van verzamelen, bouwen en uitbreiden kwijt te raken.

Het past ook in een breder patroon dat we steeds weer zien in cozy design. Spelers lijken zich aangetrokken te voelen tot werelden die ze in hun eigen tempo kunnen vormgeven, of dat nu een piepkleine planeet om aan te knutselen is of een dorp bouwen zonder raster.

Er zijn nog open vragen. De lineairdere opbouw kan spelers afschrikken die totale vrijheid willen. Ook is het afwachten of Frozen Way kleine problemen zoals de haperende animaties in toekomstige updates gladstrijkt. Voorlopig lijkt het een goede keuze voor survivalfans die de dieren liever aaien dan ervoor wegrennen.