Littlehaven preview: gezellig dorp inrichten zonder raster

Sommige games willen dat je de wereld redt. Littlehaven wil alleen dat je een klein stadje wat prettiger maakt om in te wonen. Eerlijk gezegd klinkt dat mij als een prima deal in de oren.

De game was speelbaar op Gamescom, de grote jaarlijkse gamebeurs in Duitsland. De mensen van Indie Games Plus konden er daar mee aan de slag en kwamen gecharmeerd terug. Het is een gezellige bouwgame over gemeenschap, decoratie en het langzaam omtoveren van een rustig dorpje tot een plek waar mensen echt willen zijn.

De officiële decorateur van het dorp

Het uitgangspunt is als volgt. Je speelt een erg handig iemand die net naar een klein stadje is verhuisd. Niemand geeft je een crisis om op te lossen of een deadline om te halen. Er staat eigenlijk nauwelijks druk op je. Je brengt je dagen door met rondslenteren en maakt het hele dorp beetje bij beetje mooier.

Je eigenlijke baan is dorpsontwerper. Sta daar even bij stil. Iemand in het dorp is officieel verantwoordelijk voor het toevoegen van gemeenschappelijke plekken waar iedereen van kan genieten. Het is een wat vreemde functie, en dat is juist een deel van de charme. Het voelt als het soort baan dat je alleen in een sprookjesstadje tegenkomt, en daar lijkt Littlehaven precies thuis te horen.

Hoe je de plek vormgeeft, bepaal je deels zelf. Je kunt op je eigen gevoel afgaan en bouwen wat je maar wilt. Of je luistert naar de inwoners, die zelf ook een mening hebben over wat waar moet komen. Bewoners vertellen je wat ze graag zouden zien op bepaalde plekken, waardoor er een leuke wisselwerking ontstaat tussen jouw visie en die van hen.

Vergeet het raster

Dit is het deel dat mijn aandacht het meest trok. Veel bouwgames houden je vast aan een raster. Objecten klikken vast op vaste posities, en je werkt om de regels heen in plaats van ermee. Littlehaven slaat dat over.

Meubels en objecten kun je draaien, schalen, een andere kleur geven en net zo lang bijschaven tot ze er goed uitzien. Niets zit vastgelijmd op een vaste plek. Je kunt een kant-en-klaar onderdeel pakken en het aanpassen zodat het past bij de sfeer van het stadje dat je probeert te bouwen. Voor spelers die veel te lang bezig zijn om een bankje twee pixels naar links te schuiven, is dit geweldig nieuws.

En de veranderingen zijn niet alleen cosmetisch. Terwijl je de wereld omvormt, verandert de algehele sfeer van het stadje mee. Je keuzes lijken echt hun stempel te drukken op hoe de plek aanvoelt. Als je de handgemaakte bouwaanpak van de gehaakte stadsbouwer Cotton City leuk vond, klinkt dit alsof het in een vergelijkbaar knus hoekje zit.

Een dorp dat met je meegroeit

Littlehaven begint klein. Een bescheiden begin, een handvol straten, niet veel te beleven. Maar naarmate je doorwerkt, trekken er meer bewoners naartoe. Ze gaan de plekken gebruiken die jij hebt gemaakt en worden geleidelijk onderdeel van het dorp dat je aan het opbouwen bent.

Op papier is dat een bevredigende kringloop. Je bouwt een park, en daarna komen er mensen van genieten. Zo krijgt je inrichtingswerk een doel dat verder gaat dan er mooi uitzien.

Er is ook meer dan alleen meubels. De nieuwkomers nemen een geschiedenis mee, en die kun je via de dorpelingen zelf ontdekken. Volgens de Gamescom-indrukken is er veel aandacht besteed aan zowel het verhaal als de wereld eromheen. De game werd omschreven als interessant en goed doordacht, wat bemoedigend is voor iets dat draait om zo'n zachtaardig uitgangspunt.

Releasedatum? Nog niet

Er is nog geen vaste releasedatum voor Littlehaven. Voorlopig kun je de game op je verlanglijst op Steam zetten als het iets voor jou lijkt. Het speelverslag was duidelijk gecharmeerd van zowel het concept als de gemeenschap die centraal staat.

Onze mening

Littlehaven past mooi in een trend die we steeds vaker zien in het gezellige genre. Games stappen af van strak management en richten zich meer op zelfexpressie. Het vrije plaatsingssysteem is daar hier het duidelijkste voorbeeld van. Dat het raster verdwijnt, doet vermoeden dat de ontwikkelaars meer geven om hoe je stadje aanvoelt dan om het optimaliseren van indelingen. Het is een kleine ontwerpkeuze, maar voor liefhebbers van inrichten kan die het verschil maken.

De verzoeken van bewoners zijn het andere interessante onderdeel. Door dorpelingen mee te laten praten, krijgen spelers wat richting zonder dat de game verandert in een afvinklijstje. Het is de moeite waard om te volgen of die verzoeken vriendelijke suggesties blijven of als klusjes gaan aanvoelen. Juist die balans maakt of breekt ontspannen bouwgames vaak.

De verhaalkant is nog een beetje een raadsel. We weten dat bewoners een geschiedenis met zich meedragen die je kunt ontdekken, maar niet hoe diep die gaat. Lezers die houden van gezellige games met sterke personages, zoals de plantenromance Garden of Love, doen er goed aan in de gaten te houden hoe dat verhaal zich ontwikkelt. Zolang er nog geen releasedatum is, is een plekje op je Steam-verlanglijst de makkelijkste manier om op de hoogte te blijven.