Tyrant Tactics-bèta: strategie a la Advance Wars in 2088

Tyrant Tactics-bèta: strategie a la Advance Wars in 2088

Tyrant Tactics: Birth of Revolution steekt zijn inspiratiebron niet onder stoelen of banken. Dit is een turn-based strategiespel in de stijl van Advance Wars, dat zich afspeelt in het jaar 2088, en het wil dat jij een revolutie aanvoert. Je kunt je nu aanmelden voor een bèta, dus liefhebbers van tactische games krijgen de kans om te zien of het spel de vergelijking waarmaakt.

Tot vier spelers kunnen meedoen, lokaal of online. Alleen dat detail al trok mijn aandacht, en daar kom ik nog op terug.

Revolutie op wereldschaal

Het uitgangspunt is simpel en een tikje pulpy, maar dan op een goede manier. Je bouwt legers op, wijst er commandanten aan toe en trekt met je opstand de wereld over. Wie je in de weg staan? De imperialistische troepen van de United Nations of Earth. De naam klinkt vriendelijk genoeg, maar in dit spel zijn zij de schurken.

De campagne telt meer dan 20 levels. Er is niets gedeeld over hoe het verhaal zich daarin ontvouwt, en ook over de lengte van de missies is nog niets bekend. Toch belooft een revolutie die de hele wereld rondgaat een flinke variatie aan omgevingen, en dat voorkomt meestal dat een campagne eentonig aanvoelt.

Land, zee, lucht... en de ruimte

Hier wordt het ambitieuzer. De gevechten blijven niet beperkt tot de gebruikelijke drie fronten. Er wordt gevochten op land, op zee, in de lucht en in de ruimte. Die vierde laag maakt mij het nieuwsgierigst, want de ruimte als slagveld zie je niet vaak in dit genre.

Om al dat terrein te vullen, biedt het spel 28 verschillende soorten eenheden. Zestien daarvan zijn unieke mechs. Voor een strategiespel op een grid is dat een gezonde selectie. Genoeg ruimte om te experimenteren met de samenstelling van je leger, of genoeg ruimte om plat gewalst te worden door een vriend die het eerder doorhad.

Elke factie heeft bovendien eigen commandanten, eenheden en een eigen tactische identiteit. Je kiest dus niet alleen een ander kleurtje als je partij kiest. Als de facties echt anders spelen, kan dat het spel veel herspeelwaarde geven. Zo niet, dan merk je dat snel. Een bèta is precies de plek om daarachter te komen.

Als de reserves op zijn

Eén regel springt eruit. Zodra je reserves op zijn, is overgave de enige optie die je nog hebt. Er is geen weg terug vanuit het niets met één eenzame eenheid die zich in een hoekje verschuilt.

Op papier zou dat elk gevecht spannend en weloverwogen moeten maken. Je kunt niet zomaar eenheden verspillen en hopen dat er versterkingen opduiken. Elk verlies telt, en dat vind ik mooi. Het dwingt je na te denken voordat je een zet doet, en daar draait dit genre nu eenmaal om.

Het kan ook genadeloos uitpakken. Strategiespelers die graag risico's nemen, vinden het systeem misschien te streng. Hoe het in de praktijk aanvoelt, hangt sterk af van de balans, en dat is precies waar de bètatesters in gaan porren.

Vrienden, vijanden en chaos met vier spelers

In de multiplayer kun je samenwerken met vrienden of tegen ze strijden in diverse spelmodi. Welke modi dat precies zijn, is nog niet bekendgemaakt. Naast online wordt ook lokaal spelen ondersteund, en dat is belangrijker dan het misschien lijkt. Strategiesessies op de bank zijn tegenwoordig zeldzaam geworden, en vier spelers rond één scherm die ruziën over wie de mechs onbewaakt heeft gelaten, is een behoorlijk aantrekkelijk beeld.

Als co-op met vrienden jouw ding is, is Chosen by Odin nog een bèta die de moeite waard is, al ruilt die game het grid in voor Noordse actie.

Zo doe je mee

Meedoen is eenvoudig. Ga naar de aanmeldpagina voor de bèta en klik op "Request Access". Er is nog niets bekend over wanneer het testen begint of hoeveel spelers worden toegelaten, dus misschien heb je wat geduld nodig.

Het is een van de vele bèta-aanmeldingen die nu openstaan voor indieprojecten, dus als je graag vroeg games test, is er op dit moment keus genoeg.

Onze mening

Advance Wars werpt een lange schaduw over tactische games, en talloze indieontwikkelaars hebben geprobeerd het gat te vullen dat het achterliet. Tyrant Tactics lijkt de vergelijking juist te omarmen in plaats van die te verbergen, en dat is eerlijk. De vraag is wat het daar bovenop toevoegt.

Op papier is het antwoord: gevechten in de ruimte, een grote selectie eenheden met veel mechs en een strenge overgaveregel. Dat zijn echte haakjes. Het wijst op een spel dat vertrouwd wil aanvoelen, maar net wat meer lagen heeft in de keuzes die je maakt. Lokale ondersteuning voor vier spelers is bovendien een welkome toevoeging voor iedereen die het mist om een scherm met vrienden te delen.

Het is de moeite waard om in de gaten te houden of de facties echt van elkaar verschillen zodra spelers ermee aan de slag gaan, en of het reservesysteem spannend blijkt of vooral frustrerend. De bèta zou op beide vragen de eerste antwoorden moeten geven. Voor relaxte spelers die hun zet liever bij een kopje thee uitdenken dan in een fractie van een seconde reageren, lijkt dit een aanmelding waard.