Invisum Piscium-bètademo: stille, sfeervolle tocht op Steam

Sommige games willen dat je sprint. Invisum Piscium 嫌魚 wil juist dat je vertraagt, je oren openhoudt en misschien een beetje meeluistert. Er staat nu een bètademo op Steam, en die is duidelijk bedoeld voor spelers die liever rondzwerven dan racen.

Het idee is simpel en een tikje vreemd. Dit is een verkenningsgame die draait om sfeer. Je loopt, je luistert en je dwaalt in en uit gesprekken die je steeds maar een deel van het verhaal geven. De wereld voelt vertrouwd, maar de game maakt duidelijk dat je hem nooit helemaal zult begrijpen. Dat is eigenlijk precies de bedoeling.

Meeluisteren

Het hart van Invisum Piscium zijn de versnipperde dialogen. Overal in de wereld staan personages verspreid, en wat ze zeggen krijg je in stukjes. Er is geen keurige tussenfilmpje dat alles uitlegt. Je vangt flarden en losse brokjes op en begint die zelf aan elkaar te knopen.

Ook de omgeving vertelt een groot deel van het verhaal. In plaats van een lap achtergrondtekst te lezen, word je geacht om je heen te kijken, details op te merken en zelf een beeld te vormen van wat er speelt. Het is het soort ontwerp dat de speler vertrouwt, en dat waardeer ik altijd.

In de beschrijving van de game is sprake van "gefluisterde" details, en dat woord past. Dit klinkt niet als een game die zijn geheimen van de daken schreeuwt. Je moet er echt voor naar voren leunen.

Geen klassieke puzzels

Hier wijkt de game af van veel andere verkenningstitels. Invisum Piscium leunt niet op klassieke puzzels. Nergens is sprake van logicaraadsels of cijfersloten. Vooruitgang komt voort uit goed opletten.

Voorwerpen doen er wel toe. Dingen die je verzamelt, laten je iets doen met je omgeving, en door ze te gebruiken komt het verhaal verder. Als dat gebeurt, verandert de wereld. Niet op een grote, opzichtige manier, maar stil en subtiel. Hier een kleine verschuiving, daar een ander detail.

Die aanpak bevalt me. Verkennen wordt zo een beloning op zich, in plaats van een drempel die je over moet om bij de "echte" game te komen. Ben jij iemand die elke hoek afspeurt gewoon om te zien wat er is, dan klinkt dit als iets voor jou.

Rustig, mysterieus en een beetje eigenzinnig

Het tempo wordt omschreven als rustig en de sfeer als mysterieus. Zet je die twee bij elkaar, dan krijg je iets wat meer weg heeft van een trage avondwandeling dan van een avontuur. De game beloont spelers die de tijd nemen. Wie erdoorheen raast, mist waarschijnlijk het hele punt.

De game wordt ook "eigenzinnig" genoemd, wat doet vermoeden dat het geen sombere, zware ervaring is. Vreemd en sfeervol, ja. Maar met een flinke dosis persoonlijkheid erdoorheen.

Heb je de laatste tijd genoten van rustigere demo's, zoals de bètademo van Cinderline die zich op een trein afspeelt, dan kan Invisum Piscium een vergelijkbare behoefte vervullen, met een raadselachtiger, droomachtig randje.

Wie de ontwikkelaar achter het project is, staat niet in het materiaal dat nu beschikbaar is, en er is nog geen releasedatum bekendgemaakt. Voorlopig is de bètademo de manier om erin te duiken.

Waar je het vindt

De bètademo van Invisum Piscium staat op Steam. Je kunt hem gratis proberen, dus het is een makkelijke om te downloaden en er een avondje in rond te snuffelen. Neem een koptelefoon mee. Een game die zo draait om luisteren, verdient die waarschijnlijk wel.

Onze kijk

Invisum Piscium lijkt thuis te horen in een groeiende hoek van de indiewereld waar sfeer belangrijker is dan spelmechanieken. Games waarin het belangrijkste werkwoord "observeren" is, hebben een echt publiek gevonden, en een demo die klassieke puzzels overslaat ten gunste van opgevangen gesprekken laat zien dat de ontwikkelaar precies weet voor wie hij dit maakt.

Voor lezers van Relaxed Gamers is dat goed nieuws. Ontspannen games met een sterk gevoel van plaats zijn vaak juist de titels die tussen wal en schip vallen, net als de games in ons overzicht van indiegames die je waarschijnlijk hebt gemist. Het loont om deze nu al in de gaten te houden.

De grote vraag is of versnipperd verhalen vertellen overeind blijft in een volledige game. Losse dialogen kunnen in een demo intrigerend aanvoelen, maar frustrerend worden als ze nooit een geheel vormen. Het wordt interessant om te zien of latere versies spelers genoeg draadjes geven om tevreden te zijn, zonder dat gevoel kwijt te raken van een wereld die je nooit helemaal kunt bevatten. Net als bij de handgemaakte charme van Cotton City kan het succes ervan afhangen van hoe goed de kleine details het geheel dragen.