Wilderings: The Lost Spring - aanmelden voor bèta kan nu

Wilderings: The Lost Spring - aanmelden voor bèta kan nu

In Wilderings: The Lost Spring sluit je vriendschap met geesten om daarna samen met hen een kapotte wereld te herstellen. Dat is het idee, en het is een goed idee. De game is een roguelite waarin je wezens verzamelt, met snelle actie en verkenning van een open wereld. Je kunt je nu aanmelden voor de bèta.

Wat mijn aandacht trok, is wie erachter zit. Wilderings komt van Herobeat, de studio die Endling maakte en daar een BAFTA voor won. Voor wie niet in het Verenigd Koninkrijk woont: BAFTA staat voor British Academy of Film and Television Arts, en de gameprijzen van die organisatie behoren tot de grotere onderscheidingen in de branche. Zo'n staat van dienst garandeert niets, maar het maakt deze game wel de moeite waard om beter te bekijken.

Een verziekt land

Je speelt als Abi en het is jouw taak om een aangetast land te genezen. Dat doe je via rewilding. Je dringt door in de zieke delen van de kaart, maakt ze schoon en brengt de Springs weer tot leven. Het opnieuw activeren van die Springs lijkt de rode draad te zijn die elke tocht met elkaar verbindt.

Je verplaatsen lijkt de helft van de lol te zijn. Abi kan zweven, zich met een enterhaak voorttrekken en over muren rennen terwijl ze door de aangetaste biomen trekt. Dat is een behoorlijk uitgebreid arsenaal aan bewegingen voor een roguelite, een genre waarin je vaak te voet in krappe ruimtes rondloopt. Hier wijst de open wereld op meer ruimte om rond te zwerven tussen de gevechten door.

Geesten aan jouw kant

De wezens die je verzamelt heten Hântu en worden omschreven als mystieke wezens. Je vangt ze niet zozeer, je redt ze. Eenmaal gered vechten ze aan jouw zijde.

Er zit ook een verzorgingselement in. Je kunt je Hântu voeren en laten levelen, en de manier waarop je ze grootbrengt bepaalt hoe je vecht. Twee spelers kunnen dus een behoorlijk verschillende vechtstijl krijgen, afhankelijk van op welke geesten ze vertrouwen en hoe ze die laten groeien. Dat idee bevalt me. Het geeft het verzamelen een bestaansreden die verder gaat dan een lijstje afvinken.

Bazen, planten en een schip in de lucht

De grote gevechten zijn tegen wat Herobeat Tormented Bosses noemt. Die bestaan uit meerdere fases, dus reken erop dat ze het gevecht gaandeweg omgooien.

Tussen de runs door keer je terug naar een basis op een luchtschip. Hier komt de rustigere kant van de game naar boven. Je kweekt er planten, en die planten leveren permanente buffs op. Het is een tuinierlus die direct terugvloeit in de actie, wat mooi past bij een game die helemaal draait om het terugbrengen van de natuur.

Geen run is hetzelfde

Als roguelite draait Wilderings om steeds opnieuw proberen. Vijanden worden willekeurig gekozen en de beloningen verschillen per run, dus je loopt niet elke keer hetzelfde pad. Verliezen is ook geen doodlopende weg. Elke nederlaag levert sterkere upgrades op, wat een slechte run wat minder pijnlijk zou moeten maken.

Klinkt dat als iets voor jou, dan kun je via de aanmeldpagina van de game toegang tot de bèta aanvragen. Hij voegt zich bij een drukke reeks bèta-oproepen die we volgen, van Durga: The Lionhearted tot een flink aantal kleinere projecten.

Onze mening

Wilderings lijkt twee groepen spelers bij elkaar te willen brengen. Aan de ene kant is er de liefhebber van actie-roguelites die pittige bazen wil en runs die elke keer anders aanvoelen. Aan de andere kant is er de meer ontspannen speler die het leuk vindt om wezens groot te brengen en tussen de tochten door een tuin te verzorgen. De planten op het luchtschip en het voeren van de Hântu wijzen naar die zachtere kant, ook al draait de kern duidelijk om gevechten.

Deze mix is niet gloednieuw. Games als Moonlighter 2 hebben laten zien dat er een publiek is voor roguelites met een huiselijke basis om naar terug te keren. Wat Wilderings kan onderscheiden, zijn het thema van genezing en de manier waarop je je door de wereld beweegt.

Het is de moeite waard om te kijken of de bèta laat zien hoe open die open wereld echt is, en of het levelen van de wezens echte diepgang toevoegt of oppervlakkig blijft. De staat van dienst van Herobeat doet vermoeden dat de presentatie de nodige aandacht krijgt, maar de bèta moet de eerste echte test worden van hoe het allemaal speelt.