Meat Without Master-bèta: jij bent nu het monster

De meeste horrorgames geven je een zaklamp en een reden om bang te zijn. Meat Without Master zet dat idee op zijn kop. Hier ben jij het ding in het donker. Sterker nog, je bent een zielig, afgedankt brok levend vlees dat net te horen heeft gekregen dat het verbrand gaat worden.

Je kunt je nu aanmelden voor de bèta, dus wie benieuwd is naar het leven aan de andere kant van de horrorvergelijking, kan zich alvast inschrijven.

Een heel slechte dag voor een stuk vlees

Het uitgangspunt is heerlijk duister. Je vlezige hoofdpersoon is door de mensen die een ondergronds complex runnen bestempeld als "ongehoorzaam", en daar staat de verbrandingsoven als straf op. Daar ben je niet zo blij mee, dus besluit je terug te vechten.

De game noemt zichzelf "reverse horror". Voor wie die term nog niet kent: het betekent gewoon dat de rollen zijn omgedraaid. In plaats van je te verstoppen voor een wezen, speel je zelf het wezen, en zijn het de mensen die zich zorgen mogen maken. De ontwikkelaars omschrijven het complex als tegelijk "levend" en "stervend", en presenteren het geheel als wraak op je moreel verdorven meesters. Echt medelijden met ze heb ik niet.

Kweek je eigen monster

Het interessantste aan Meat Without Master is hoe je lichaam verandert. Je ontgrendelt Mutations door interactie met het complex zelf en met de mensen die er wonen en werken. Die Mutations bepalen wat voor monster je wordt.

Sommige voorbeelden zijn vrij rechttoe rechtaan, zoals een roofdier dat zuur spuugt. Andere zijn een stuk vreemder. Een van de opties is blijkbaar een aan wodka verslaafd gedrocht, een zin waarvan ik niet had verwacht dat ik die vandaag zou typen. De game belooft ook dat Mutations op onverwachte manieren kunnen samengaan, zodat je uiteindelijk misschien iets heel anders wordt, "iets vreemders".

Zo'n systeem om je eigen build samen te stellen doet vermoeden dat elke run behoorlijk anders kan aanvoelen, afhankelijk van waar je aan zit en met wie je onderweg praat.

Van dichtbij en smerig

De gevechten draaien om melee en speel je in first person. De pitch leunt zwaar op het woord "visceraal", en de lijst met features maakt dat waar. Je kunt over muren rennen, ongezien op je prooi af sluipen en die in de rug aanvallen, en met tentakels obstakels aan flarden scheuren.

De actie speelt zich af in drie verschillende ondergrondse sectoren. En ook het complex komt er niet makkelijk vanaf. Elke camera, elk geschut en elk beveiligingssysteem kan kapot worden getrokken. Ben je in een stealthgame ooit door een camera te veel betrapt, dan klinkt dit als zoete wraak.

Een monster met een geweten?

Hier wordt het onverwacht charmant. Meat Without Master draait niet alleen om afslachten. Jij bepaalt wie het verdient om gered te worden.

Dat betekent onder meer dat je onschuldige katten in veiligheid brengt. Daarnaast is er een nogal ongebruikelijke manier om met overlevenden om te gaan die zich overgeven. In plaats van ze te doden, kun je ze terroriseren met verontrustende aaitjes over hun bol. Eerlijk gezegd weet ik niet wat enger is. Een vleesbeest met tentakels dat aardig probeert te doen, is een nachtmerrie op zich.

Carrion, maar dan in first person

De ontwikkelaars vergelijken de game met een first-personversie van Carrion, de 2D-game waarin je een wezen met tentakels bestuurt dat zich door een complex heen vreet. Gezien het uitgangspunt is die vergelijking logisch. Het grote verschil is het perspectief, plus een stijl die retrobeelden uit de jaren 90 combineert met moderne physics.

Die mix van grove oldschool graphics en chaos op basis van physics is inmiddels een bekend recept in indiehorror, en het lijkt goed te passen bij een game waarin je jezelf door een afbrokkelend lab slingert.

Zo doe je mee aan de bèta

Er is nu een gameplayvideo voor wie het vlees eerst in actie wil zien voordat je je aanmeldt. Wil je in de bèta, ga dan naar de aanmeldpagina en klik op "Request Access".

Onze mening

Meat Without Master lijkt een speelse draai te geven aan een genre dat je meestal bang en hulpeloos wil maken. Het reverse-horrorconcept is niet gloednieuw, en de vergelijking met Carrion laat zien dat de ontwikkelaars precies weten waar hun inspiratie vandaan komt. Toch zou het first-personperspectief het verschil kunnen maken. De slachtpartij van dichtbij zien voelt heel anders dan hem op een 2D-scherm volgen.

De morele keuzes springen er voor ons het meest uit. Katten redden en overlevenden over hun bol aaien wijst op een game die grappig en een tikje vreemd wil zijn, niet alleen bloederig. Daarmee past hij in het rijtje van andere eigenzinnige indiehorrorprojecten die we onlangs hebben besproken, zoals de skinwalker-grenshorror van Protocol Non-Human en de nachtdienst tussen bouwpakketten in Stockroom Syndrome.

De grote vraag voor de bèta is of het Mutation-systeem echt voor variatie zorgt, en of die vreemde combinaties betekenisvol aanvoelen of alleen grappig zijn. Ook is het de moeite waard om te kijken hoe de game de humor in balans brengt met het duisterdere wraakverhaal. Hou je van horror die zichzelf niet al te serieus neemt, dan is deze een aanmelding waard. Wie liever iets rauwers speelt, heeft misschien meer aan iets als de survivalhorror-afdaling van Deadpact.